cytaten

Apr. 9th, 2012 11:04 am
zmila: (lunlumulo)
"... раней інтэрнэт быў месцам, дзе мы хаваліся ад іншых, а цяпер іншыя толькі тут нас і знаходзяць" @
"... antaŭe la interreto estis la loko, kie ni kaŝadis sin de aliuloj, sed nun la aliuloj nur tie ĉi nin ja trovadas"

cytaten

Dec. 3rd, 2008 09:44 am
zmila: (lunlumulo)
la bluokulino vizitis kuracejon, skribas
kiam ni eliris, reanimadisto rakontis: "sciencistaro disdividiĝis, duono simple konsideras tion ĉi tute ne malsano, kaj ke vi trafis ĝuste al tiu ĉi duono" • tamen al ni oni instruis, ke ĉi tio estas nekuracata • sed ĉi tio estas eĉ ne konsiderata!" [ня лечыцца / ня лічыцца]
jes, tio helpas pri ĉio • tial rilate problemojn, kian tomboŝtonon elekti kaj pri nervoj streĉitaj, mi iru al tiuj kiuj ne konsideras tion ĉi problemo • kaj aŭskultu iliajn argumentojn •

учора

Apr. 11th, 2007 09:58 am
zmila: (lunlumulo)
да будет звук!

ho, se mi estus via kato!

прыбраў бараду
zmila: (lunlumulo)
удзењ сустрэў маю радасьць, яна трохі паразмаўляла, я паслухаў-палюбаваўся • заразіўся ейным энэргічным радасна-ўзбуджаным настроем • дзіўлюся, як гіпнатуюць яе вочы - я звычайна рэдка магу глядзець чалавеку, а ты бољш дзяўчыне ў твар, у вочы • а зь ёю - наадварот - позірк прыняў і ўжо бољш нічога нікога іншага ня бачу •

а ноччу адмарозкі паехалі катацца-купацца • нечаканна сабралося аж 9 раварыстаў (сярод якіх 2 дзяўчынкі) • выехалі па веладарожцы да Баравой, а потым завярнулі ў "пампасы" • і там па палявой дарожцы ехаць было значна прыемней, мягчэй і лягчэй, чым на абледзянелым асфаљце • потым заехалі на хвалістую дарожку - аааабааалдзееець: горачкі ўверх-ўніз, пасьля ўрагану яна была заваленая дрэвамі, і накољкі я памятаю, у 2006 я па ней ні разу не катаўся • а тут ноччу ў цемры па мокрай сьцежцы на тонкіх сьліках - аааргазьм шматразовы! асабліва прышпіљна: ліхтар асьвятляе пару мэтраў - пад'ём, а далей горачка і тое, які спуск - не відно, аж пакуљ не пераехаць празь вяршыню • яшчэ быў запамінаљны момант - ехалі па лесе, папярок сьцежкі дрэва, частка пералезла і паехала далей, а я стаў і чакаю астатніх • а яны нешта на пару хвіљ спыніліся і не відаць і не чуваць • я свае ліхтарыкі загасіў, стаю - ціха, цёпла, цёмна і таямніча, ні гукаў, ні сьвятла ні сьпераду ні ззаду •
затым куча адрэналіну - ізьвілістая асфаљтавая дарожка да Раўбіч, вецер у сьпіну разганяе супраць жадањня, тармазы кранаць страшна, павароты вељмі крутыя, але праляцеў без падзењняў •
даехалі да вады, 4 поўных адмарозкаў распрануліся і акунуліся, потым паспрабавалі запаліць вогнішча, але ніасілілі •
назад ехалі па веладарожцы, і як ні дзіва сустрэчны вецер амаљ не замінаў, бо дарожка ўнізе і хаваецца за палатно шасэйцы • праўда перад крытычнымі месцамі, дзе лёд ці паварот, я скідваў хуткасьць, злазіў зь сядла, сядаў на раму і падтармажваў-падстархоўваўся правай нагой аб зямлю •
каля Аквабела разьвіталіся і я ламануў па прашпекце дахаты • калябаўся паміж: прыняць душ, выпіць гарбаты і ў ложак, радзілася ідэя 3ў1: згатаваць гарбату, наліць поўную ванну і легчы туды, накрыўшыся коўдрай • прыехаў дахаты 3:30 ночы, гарачай вады ўжо не было, чакаць пакуљ заварыцца кіпењ таксама не захацелася, таму проста лёг спацькі •

першая мая пакатушка ў 2007 годзе адбылася выдатна • і што цікава, ровар я купіў акурат 20-га ў 2006, і во 20-га ў 2007 на велакампуцеры высьвятліліся лічбы: 8000 км • чарговы юбілей, але пра гэта - далей •

сон

Nov. 30th, 2006 10:37 am
zmila: (tvar)
hodiaŭ sonĝo estis iom tro simpla (malmultaj agantoj kaj eventoj) kaj malgraŭ tio tre nervo-streĉa, angora • mi sonĝis, ke la Bluokulino ŝanĝis blogejon kaj komencis skribi siajn notojn ie aliloke • kaj mi longe kaj senrezulte (sed ne senespere) serĉis serĉadis ŝiajn spurojn ĉie •
zmila: (eo-by)
mia amata damo verkis kanto-verson (ligilo al nepublika paĝo), ŝajne ĝi ne estas io treege elstara, sed energio, ritmo, emocio eĉ ŝprucas el ĝi • mi ne kaptas, kiel/kial la verso kaptis min (kaj verŝajne mi ne tre sukcesis transdoni tiun impreson E-e), eble tie ĉi rolas tio ke la aŭtorino kaptis min,
do ree: kapo neas, koro veas

mi tenas fadenbulon per kubuto, samtempe mi trikas politikan* skarpon, saltetas, kliniĝas, agordas lavmaŝinon, spektas TVon kaj kantas
kion mi kantas?  )

cytaten

Aug. 4th, 2006 11:38 am
zmila: (tvar)
el protektita enskribo:
[...] tamen ĝenerale mi scias sekreton: kiam iu timas pli ol mi, tiam mi iĝas plej kuraĝa en mondo, sed kiam jelpas neniu, tiam mi estas delikata fraŭlino. koŝmarete, mi korelverŝas al vi tutan mian animon, kia ĝi estas :)

kaj pliaj du, paralelaj aŭ similaj, el la sama fonto:
kaj foje nokte antaŭ la fenestro estis 7 en oranĝkoloraj laborjakoj, unu en civila vesto kaj traktoro. du balaas rubon, du brue skrapas asfalton, kolektante rubon en ŝpatojn (tio ja estas impone - kolekti polvon tiamaniere!), kaj aliaj iradas ĉirkaŭe kaj nenion fosas. eble ili poste interŝanĝiĝas, sed tion ne eblas gvati, ĉar ili estas samaj.
[...] oni diras, ŝi estas gota junulino, kolorigita kiel ĉiuj gotaj junulinoj, je kontrasta al natura nigra koloro. antaŭe mi pensis, ke en nia fakultato tia-stila estas nur unu. sed mi ekatentis kaj eksciis, ke ĉiuj kanone gotaj junulinoj estis simple konsiderataj de mi kiel unu sama - mi ja miris, kial mi tiom ofte renkontadas ŝin.
[...] en la fakulteto mi kalkulis kvin tiajn, sed distingis ilin escepte per vesto.

учора

Jun. 16th, 2006 12:28 pm
zmila: (Default)
усё што было можна назваць толькі: нетрадыцыйны сэкс

спачатку сустрэўся з Brunokulino, завёз ёй кнігу, і больш нічога не было (сьмех у залі)
(ĥeĥ, vere ja mi momente ekscitiĝis, kaj hodiaŭ ŝi komentis, ke "mi tiom ruĝiĝis, ke ŝi timiĝis pro mi")

потым хуценька дахаты, зноў ня еўшы перапрануўшыся выстрэліўся (elpafiĝis) у бок канца Машэрава • пакуль ехаў, насустрач праехалі каля 10 раварыстаў, па асобку ці парамі • сама файная была адна дзяўчына: ехала ў даволі спартовай, агрэсіўнай позе (сядло высака, стырно нізка, і таму тулава моцна нахілена наперад), падобна што без станіка і таму ўсё багацьце так прывабна калыхалася • я ледзь шыю не зьвярнуў, азіраючыся •
прыехаў, хлопцы ўжо сядзяць, чакаюць яшчэ аднаго Зьмітра • я зганяў у краму, купіў вады, пад'ехалі новыя раварысты і ўсе ўсё яшчэ чакаюць • я распавёў пра прывабную раварыстку, Кірыл спыняе: "не траві, я таксама даўно без жанчыны" • тут я вырашыў падпампаваць задняе кола • напампаваў, здымаю помпу, ідзе цяжка, я ірвануў і парваў камэру :( абсалютна новая, цэлая і вось надрыў ля самога ніпеля, які ўжо наўрацьці можна заклеіць • ыыыы • дастаў запаску, хуценька замяніў, і стаю раблю фрыкцыйныя рухі •
нарэшце Зьміцер адказаў (а мы чакалі: не падымае тэлефон, значыць едзе), што не прыедзе і мы -такі ўжо выехалі • праз пэўны час ад нас адкалоліся два шасэйніка (hron ад моманту нашай апошняй сустрэчы набыў шлем, вела-трусы і кантактныя педалі), а трохі пазьней яшчэ і Грыша •
далей была абалдзенная дарожка: новенькі асфальт, горачкі і спускі для душы! я на адным зь іх зрабіў мой рэкорд: 59.4 км/г! а потым шчасьце скончылася і пачаўся жвір, сучка-трасучка • тут OldRat мяне абганяе з словамі: "і як ты будзеш з сваімі перапампаванымі коламі?" • і сапраўды, я адразу адстаў, не магу я па такой шайзэнштрассэ ламіць • ад ветра за Кірылам прымацаваўся • ехалі доўга-доўга і раптам "бах!" • моцны стрэл, выбух • спыняемся, а гэта ў Кірыла пакрышка парвалася і камэра лопнула • у яго за тыдзень ужо другая пакрышка! запасную камэру ўставілі, напампавалі, але на пакрышцы пухір выпхнуўся • дасталі ізаляцыйную стужку, пераматалі • тармазы расшпілілі і прывязалі, каб ня цёрліся • і ўвесь час нас трахалі самкі камарыныя •
вось на такой канфігурацыі паехалі ўжо дахаты, 30 км вытрымала • ніякіх дотаў ані Вячы, зразумела ў праграме больш не было •
за дзень накруціў 92 км, але вельмі стаміўся, сёньня а 8й ледзь прачнуўся - маці патэлефанавала-пабудзіла • на працу пайшоў пешшу

kaj hodiaŭ matene (kiel promesite, mi ĝisatendis ĝis vendredo) mi enrigardis la taglibron de la "fatala damo" • ŝi ĝis nun ne ŝanĝis pasvorton • mi pensetis, ke indus iel malrekte sciigi al ŝi pri tio, ke tiel ŝi lasas al mi eblecon subrigardi • tamen poste mi decidis, ke tio ne bonas, ke tio estus rea provo solvi miajn problemojn per agoj de aliuloj, kaj pli bone mi kuracu min mem • mi tralegis ŝiajn lastajn enskribojn, kaj plifortiĝas la certeco: ke mi ne volas kun ŝi kontakti, mi racie komprenas, ke ni estas tro diversaj, sed samtempe mi tre deziregas ŝin, ĵaluzas, kaj suferas • jen eble konflikto inter "cerbo" kaj "koro" (aŭ korpo) •
zmila: (lunlumulo)
 на мінулым тыдні было ня шмат вартага ўжжэньня •

сама прыемная падзея была - сустрэча з блакітнавокай • адвёз ён кнігу, потым пастаялі паразмаўлялі • яна трошкі наехала на эспэранту, але яна ў gods mode, ёй усё можна • да таго ж у яе ў той час быў такі выраз твару: гарэзлівы, пацешны, хітры, быццам яна разумее, што кажа тое, што мне не падабаецца, і адмыслова кажа, каб пабачыць маю рэакцыю • а я ледзь стрымліваўся, каб не засьмяяцца •
а яшчэ я ледзь стрымліваўся, каб не дакрануцца да яе, пагладзіць па валасах, ...
як за выратавальную саломінку ўхапіўся за ключы і круціў іх у руках •

яшчэ было прыемна і прыкольна: размаўлялі ў MSNе з VoKa, потым яна зьнікла і праз пару хвілін піша смску: "Dima, poka!" ужо з маршруткі, не пасьпела разьвітацца •

у суботу быў дзень шопінгу - рыхтуемся да ДН бабкі • зганяў у эўраопт, закупіў алькаголю • потым на Жданы • калі вяртаўся, ад Дразда прычапіўся да траліка: на прыпынках я яго абганяў, потым ён мяне, на сьветлафорах стаялі разам • а ад Пушкіна спускаўся з горачкі ў бок Акрэсьціна - выкруціў 51.2 км/г! магло быць трохі болей, але там направа паварочвалі 2 машыны, давялося трохі прытармазіць і аб'язжаць • гэта мой рэкорд па горадзе, і ехаў сам, без дапамогі іншых транспартаў •
zmila: (lunlumulo)
у суботу раніцай забраў ровар з майстэрні • як і меркаваў, усё (замена зорачак пярэдніх і задніх, ланцуг, тармазныя калодкі і наладка) каштавала 50$ • пакатаўся трохі па горадзе, успомніў як мне падабаецца мой стары ровар • сапраўды, вельмі добры велік, нават ня хочацца прадаваць • маленькі, лёгкі, вёрткі - і па сьнезе, і па лёдзе, а летам памятаю і пясок і гразь і ўсё*3 • я свой новы яшчэ не пасьпеў так палюбіць, як люблю стары •
потым сабраліся 6 раварыстаў з cm, і паехалі на Цьнянку (фота: першы прыпынак) • там трохі патапталі сьнег (ровар файна буксуе, калі правальваецца ў сьнег на 20 см) • затым хлопцы паехалі на востраў, палілі вогнішча, а я ўжо ламануў у горад •

finfine mi renkontiĝis kun la Bluokulino, kaj donis al ŝi diskojn kun muziko • ree ŝi staris kaj sentis malvarmon: ŝi kaŝis manojn en manikojn (kiom forte mi volis ŝin brakumi, alpremi kaj varmigi!) • pro tio la renkontiĝo estis mallonga • kaj mi kontemplis kaj raviĝis • ege impresis min ŝiaj mamoj kaj lipoj! tre belaj kaj allogaj, altiraj • pro tio mi tute forgesis proponi al ŝi ĉokoladon kaj adiaŭi per manpremo • aldone: mi tre volis tuŝi ŝian hararon, sed ve •

а вечарам яшчэ парадаваўся - пазырыў чарговы раз файны фільм: Knocking on heaven's door •


у нядзелю паўдня рабілі працяг рамонту ў хаце: паклеілі шпалеры і павесілі дыван •
а ўвечары дзякуючы Ігару (sapraŭdy, vialiki dziakuj, [livejournal.com profile] nieformalnyi!) трапіў на канцэрт Nagual tribute • амаль усіх выступоўцаў бачыў і слухаў упершыню • спачатку сыгралі Recha - гурт, які я пачынаю любіць больш а больш • "Лояльный муравей", лепш нічога ня буду казаць, не спадабаліся, як і "Серебряная свадьба" - музыка не ўражвае, а выкананьне = крыўляньне • не, гэта не маё • нейкая мудрагелістая імправізацыя ад "Князь Мышкин" і бешаная экспрэсыя ад Сяргея Пукста таксама не зусім па майму густу, але выконваюць яны клясна • супэрклясна і прафэсыйна гралі монстры, дыназаўры, гіганты бел.музыкі: цёзка Вайцюшкевіч з часткай WZ-orkestra (Зьмітра віншую з новым альбомам і вельмі пакрыўджуся, калі на рок-каранацыі яму не дадуць узнагароду) і Хаменка з Ко • Altanka - візуальныя ўражаньні пацьвердзілі нейкае цьмяное маё стаўленьне да іх: яны як і Lituus (Contredance) здаецца і граюць музыку якая мне падабаецца, але нешта ў душы ад іх выкананьня нічога не шавеліцца, не чапляе • ня хочацца прызнавацца, што гэта праз мову • а вось "Вирус лиха" - падкупілі, такая павольная рэгі, і дзяўчына "укуранна" пагойдвае галавой а потым як балабалабала - забалабоча!
ў паўзах паміж выканаўцамі публіку весялілі два клоўны • цікава, даўжэй за ўсіх наладжваў свае інструманты баяніст - з гурта "Гурзуф" • але ўжо потым літаральна парваў залю • я ня ведаў дагэтуль, што такое можна вырабляць на баяне з бубнамі • яшчэ спадабаліся габрэйскія хлопцы ("хасідскія сябры", як іх зваў Паўлёнак) - завадзілі ўсіх ладкамі і "паганскімі заклёнамі" ;-) • з таго, што яны сьпявалі, вылавіў толькі куплецік "если есть у Бени мать, значит есть куда послать" •
праз тое, што музыкаў было шмат і яны доўга наладжваліся, не было антракта, і самому Нагуалю не засталося часу выступіць • сыгралі яны толькі пару кампазыцый •

агульнае ўражаньне ад канцэрту - вельмі добрае • на сайце пісалі, што магчыма будзе зробленая кружэлка з кавэрамі/рэміксамі/рымейкамі - трыб'ют Нагуалю • маст хэв, якгрыцца •
zmila: (tvar)
як і ў Людмілы Нікалаеўны • настаўніцы, якая вяла ў нас інфарматыку • першай настаўніцы, у якую я калісь закахаўся (і апошняя, напэўна) • і пра якую я амаль нічога ня памятаю, толькі асобныя моманты, быццам кадры старых фатаграфій • кадр, як яна садзіцца на парту і цесная спадніца добра паказвае формы • кадр, як я з роварам "Аист" яе сустракаю, мы ідзем разам (нашыя хаты побач) і толькі праз 100 мэтраў яна заўважае, што я мог бы і дапамагчы паднесьці торбу • кадр, як яна пазвала мяне і яшчэ аднаго кампутарнага маньяка і сказала, што мы ведаем больш за яе, і таму ўсім будзе лепш, калі мы ўдвух ня будзем наведваць яе ўрокі, а потым яна напіша нам сьпіс пытаньняў для іспыту, якога для нас так і не было • кадр (пра яе распавядалі што яна сьпіць з фізруком), як мы спрабавалі падглядзець гэта паміж фіранкамі • кадр, як я выпадкова сустрэў яе ў тэатры і ўпершыню паціснуў яе руку, тоненькую, вузенькую
zmila: (Default)
у суботу я наведаў [livejournal.com profile] miram-а, а як вядома, сысьці ад Міколы без чытва не магчыма :) дык вось узяў пачытаць СтуДумку, 3 нумары за 2005 •

потым парадавала мяне целябачаньне — паглядзеў яшчэ раз кіну "Васабі" • уж вельмі мне падабаецца гэты фільм, і акторы • і "Леон" з тым жа галоўным героям (Жан Рэно) таксама •

а яшчэ прыляцела смска • la ĉarma Bluokulino sendis "anĝelo-gardanto helpu al vi ... dissendu ĉi tion al kvar homoj ... kaj estos al vi feliĉo" • kutime mi al tiaaĵoj nur dankeme ridetas, sed ĉi foje mi tamen sendis al kvar kontaktoj • tre varmigis min subita penso: ja mi troviĝas inter la kvar homoj al kiuj ŝi deziras bonon! kaj tio jam ne estas unua okazo, iam ŝi jam sendis al mi similan deziron kun la kvar testudetoj :ö: :ö: :ö: :ö:

у нядзелю на працы і нават працую • зьявілася ідэйка, як выканаць адну просьбу, накалякаю артыкул • эх, мне б яшчэ здольнасьці пісаць як [livejournal.com profile] maryjka_, ну вопшам паспрабую, як будзе вольны час • 

traduketo

Nov. 8th, 2005 12:53 pm
zmila: (eo-by)
зноў без дазволу выкладаю пераклад.


tiu simpla muelileto
kvazaŭ pipron frotas polvete
memoron akran por lango ankoraŭ
tio pikas kaj tio doloras
sed ĉi tie mensogas eĉ veterindikilo
kaj ne tintas sed muĝe krias tintilo
kaj flava okulo gapas sub ŝrankon —
kvazaŭ sub jupon. ĝi spionas. ĝi ĉasas Jankon.
kaj ronĝitaj ungetoj skrapas glacion de
ŝelo. sed branĉaro mankas, desegita. je
la koloro ŝi elstaras (fama est) precipe okuloj
kaj lipoj (malalta tensio) estas ege bluaj.
zmila: (Default)
у пятніцу дачакаўся і з працы паляцеў на сустрэчу з Brunokulino. сапраўды ляцеў: і хуткасьць была вышэй за сярэднюю, некалькі разоў пранёсься на зялёны які ўжо міргаў, і пару маршрутак абагнаў. нажаль сустрэча была звышкароткай, нават не паразмаўлялі ні пабачыў яе як сьлед.

у суботу зганяў на Камароўку. а потым паўдзельнічаў у чарговай 7й Крытычнай масе. сабраліся як звычайна перад Опэрным тэатрам. фота: морда майго ровара. потым паехалі ў Курасоўшчыну. там зрабілі прывал. далей вярнуліся на Аэрадромную, дзе я пакінуў масу, паехаў дахаты. рэшту дня пабадзяўся па горадзе. залез у мэтру. tie mi miskaptis telefonvokon de la Bluokulino. mi resomosis, sed ŝi respondis ke mia helpo jam ne estas bezonata. mi iom bedaŭris, ke ne sukcesis aŭdi-aŭskulti ŝian voĉon. tamen, tute egale: tio ke ŝi telefonis estas дробязь але дзіка прыемная.

у нядзелю перавёў гадзіньнік. паехаў на Лагойку - месца сустрэчы раварыстаў. заплянавалі зрабіць "закрыцьцё летняга сэзону", а насамрэч проста пакатацца з горачак і ў горачкі. прыехаў я на гадзіну раней. таму заехаў у Курапаты, потым у Бігз, трохі закупіў ежы. народ сабраўся і мы паехалі. спачатку па роварнай дарожцы, завярнулі ў Мар'яліва і там ускараскаліся на горачку. там паклалі заплечнікі, начапілі шаломы (у каго былі) і панесьліся ўніз! з інтэрвалам: стартуеш, калі папярэдні зьнікне за паваротам. спуск такі ня вельмі экстрымны, але дарога ніразу ня роўная, мой ровар падкідвала дайбог. хуткасьць у мяне дасягала 55.4 км/г, адзін хлопец разганяўся да 63. а потым канешне - пыхцім у гару. тут ужо я ірваў :) вось я Максіма даганяю, а вось ужо і абагнаў. далей едзем па грунтовай дарожцы ў бок Раўбіч. там заяжжаем у 80% пад'ём. Лёша прыладзіў фоцік на стырно, і з'ехаў з схіла дзе ўзімку трэніруюцца фрыстайлеры ці як там завуцца лыжныя вар'яты. далей замовілі гарбату-каву, а самі ў гэты час зрабілі кружок па лясным горачкам, той жа маршрут, на якім пачыналі ў траўні (16 траўня: першы мой загарадны выезд). цяпер я ня здужаў толькі першы пад'ём, усе астатнія "зрабіў". вярнуліся ў кавярню, паелі, папілі. затым трошкі праехаліся асфальтам і збочылі ў лес на грунтоўку. тэмп быў абсалютна матрацны - 15-18 км/г, ехалі, гутарылі, жартавалі. некалькі разоў нават спыняліся, пакуль падцягнуцца астатнія. адзін з такіх прыпынкаў быў на стрэльбішчы. пакуль стаялі нас заўважыў нейкі салдацік, паклікаў яшчэ аднаго, ужо рушылі да нас пацікавіцца што мы тут, але нашы ўжо пад'ехалі і мы разам пакацілі далей. заехалі ў горад, народ паступова раз'ехаўся ў розныя бакі. я правёў Віктара да вакзала. да нас пад'ехаў нейкі хлопец на ровары, пазнаёміліся. ён распавядае, што ў іх таксама ёсьць тусоўка (і нават дзяўчынкі), запрашаў да іх, мы запрасілі да нас.

напрыканцы дня парадаваў новы фільм з Джэкі Чанам: "за 80 дзён вакол сьвету". Джэкі сабраў шмат сяброў зь якімі здымаўся ў іншых сваех кінах, ну ўвогуле атрымалася просьценька, весела і гэпіэндна.

сёньня раніцай у галаве круцілася мэлёдыя і першыя словы: "ой, дрэнна... куды пайсьці". але ня памятаў, хто пяе, адкуль гэта. на працы запускаю вінамп, а там напрыканцы сьпіса - непраслуханая рэшта кампазыцый з складанкі "Hard Life Heavy Music II". ага, бачу: Partyzone. але ў іх на дыску "Парай дарогу" гучыць лепей.
zmila: (Default)
Kryŭja
у пятніцу пасьля працы ламануў на Пушкінуса. набыў кнігу: "DRUVIS. Almanach Centru etnakasmalohiji "Kryŭja". 2005, № 1" (сапраўды шыкарнае выданьне!). ад працы да туль - 18.6 км, праехаў роўна за гадзіну. la libron mi prenis rekte el manoj de la plej ŝatata Bluokulino. kaj unuafoje en la historio de niaj rilatoj mi salutis ŝin per manpremo. (interalie, iam antaŭ nelonge dum konversacio kun la Princesino ŝi tre raviĝis kaj ĝajiĝis, kiam eksciis ke mi salutadas junulinojn manpreme.)

у суботу зраньня з маці паехалі на дачу. прыбралі капусту, раскідалі ўгнаеньні, кветкі ўладкавалі. увечары я прам зь ліпістрычкі пашыбаваў у "Графіці". паслухалі выступ "Калахары" - музыка часам неблагая. энэргічная, рытм супадае з пульсаваньнем чагосьці ўнутры. але дзяўчына што пяе (я бачыў яё і на выступе Krywi) нейкая ўж вельмі манэрная. не падабаецца мне такое крыўляньне.
а потым была Індыга. першы раз зблізу назіраў ня толькі Русю, а цяпер ужо за хлопцамі. нармальна яны сьпелі. нават дзьве новыя песьні.
але больш у Графіці я ніколі не пайду. месца там замала, і самае галоўнае - людзі паляць прама ў зале. дыхаць немагчыма. неабходна паставіць вентылятар ці выцяжку. але лепш канешне - забараніць паліць у залі.

у нядзелю прачнуўся а 8й. але валявым намаганьнем прымусіў сябе паспаць яшчэ. вытрымаў да 11ці. паеў. і паехаў паспрабаваць прайсьці маршрут "сем вяршыняў". прызнаюся: пару разоў заблукаў і знайшоў ня ўсе вяршыні. але тыя, якія наведаў - спадабаліся. даўно ўжо я не ўключаў першую зорачку. пад'ём да могілкаў, потым яшчэ адзін. далей - па лесе ўздоўж перааранага поля. вадаём знайшоў, каля яго горачка - на ёй сапраўды нейкае вогнішча і матрац на дрэвах абпалены вісіць. а побач горачка - нейкі дальмен: круглае ўзвышаньне дыямэтрам каля 25 м і вышынёй мэтра 3. а ў цэнтры - круглая шапка на ровары ўжо не прахадзімая. потым мяне насьцігнуў дождж. я так уламіў уніз па гліністай дарозе - 43 км/г, максымальная хуткасьць за ўсю пакатушку. і ў лес, потым праз дачы і выехаў у Прылукі. узяў інтэрвію ў мясцовай дзяўчыны. яна паказала як каціць на Леўкаўчшыну. як туды ехаў заўважыў яшчэ адну дзіўную горачку - заезд туды ў выглядзе літары П, а на версе - здаравенская глыбокая труба - мэтры 4 дыямэтрам. і вакол пад зямлёю нейкія трубаправоды, якія ўходзяць на поле за калючым дротам. далей - "Завершающий покатушку подъем не очень крутой, но исключительно полезный. Когда въедете на него, поймете, что я имею в виду." я не зразумеў. пад'ём як пад'ём. выкаціў на Берасьцейскую шашу. нарэшце ўключыў 3ю зорачку, укруціў 35 км/г і пад дожжыкам панёсься. праязжаў - стаялі бабулькі прадавалі яблыкі, хацеў набыць вядзёрка. але было лянота тармазіць, а потым зноў разганяцца. так і каціў і не заўважыў як праляцеў тыя 7 км да Мед'інстытута. ехаў, думаў - тут жа побач жыве вогнегаловая калега. а я не занатаваў ейны тэлефон і не запомніў нумар кватэры. добра было б заехаць на гарбатку (яна, калі я распавёў пра гэта: "обалдеть. редко встретишь такого нахала"). але як пад'язжаў да перакрыжаваньня - збоку "каррр!", гляджу - крумкач. я ў адказ: "карр!" і чую: "шшшшшшшш!" і задняе кола хлоп-хлоп па асфальту. сьпешыўся, павіньшаваў сябе зь першым праколам. дакаркаўся. далей пад'ехаў на аўтобусе да Шчорса і потым праз чыгуначнае дэпо праз мост.
дома памыўся, лёг паспаць, прачнуўся, павагаўся, ці ісьці ў кіну (і з кім). разабраў кола і паставіў запаску.

раніцай як ехаў на працу апрануў куртку белым бокам вонкі. дык пакуль ехаў, яна ўся стала заляпаная пырскамі. і ад майго пярэдняга кола і ад машынаў. прыехаў, стаўлю ровар як звычайна каля прыбіральні, а вахцёр кажа: давайце лепш сюды і дазволіў занесьці ў асобны пакойчык.

cytaten

Sep. 7th, 2005 10:58 am
zmila: (eo-by)
перакладаю і зьмяшчаю без дазволу. але гэта такая лепата, што не магу не скапіяваць.
(la 2 de septembro) mi ja tuj diras: tiuj homoj intencas senigi min je la edukado. mi vekiĝis kaj lavis min kaj manĝis (perforte, sed mi legis, ke unufoje ne matenmanĝi signifas perdi jaron de vivo) kaj estis preta eliri kaj ĝojis ke tiom bone ĝustatempis. Babaĥ! ni ja devas veni je duonhoro pli frue! kaj do mi ne venis al la unua leciono, sed mi ja tiom volis bonan starton.
nun mi sidas en ŝuoj kaj kun sako, stultulino, kaj elektadas kiu kajero plej taŭgas por pilozopio. eĥ, se mi fordormus
(la 6 de septembro) unuafoje mi venis al la unua leciono kaj ne mortis, kvankam pilozopio estis io nenia. [...] en la leciono pri informatiko estis rakontite pri programeto, kiun mi antaŭ nelonge pensis verki, nun eblas ĝin ne verki, sed nur voli al mi tian ĉi. la nomon mi forgesis.
(la 7 de septembro) [...] sed hodiaŭ mi fordormis, kio kompreneble plibonigas la humoron [...]

учора

Aug. 31st, 2005 12:20 pm
zmila: (Default)
быў даволі файны дзень. вярнулася la Bluokulino, ni iom interparolis. mi neniel povas klarigi al ŝi miajn sentojn. ja ŝi plaĉas al mi, sed vere estas al mi neniu malbono pro ŝi, nur raviĝo kaj gaja gapado. tamen post la konversacio ŝi alskribis en sia taglibro: "mi ne volas dolori al iu ajn". eble ne estas pri mi, eble "post" ne estas "pro", sed
vespere mi renkontis la Brunokulinon (necesis elpensi kaŝnomon por ŝi :-). verdire ŝi renkontis min, mi iris kaj ne vidis ŝin, sed ŝi min haltis per gazetfrapo kontraŭ mia kapo. ni promenis tra urbo, trinkis teon. poste mi kondukis ŝin ĝis haltejo. verdire mi opinias, ke ŝia impreso pri la renkontiĝo ne estis tiom agrabla kiom estas la mia: tre verŝajne mi finturmentis ŝin per mia impertinenta kaj aroganta rigardado al ŝia vizaĝo. tio al ŝi ne plaĉis, sed ŝi vere estas tre bela, speciale se oni rigardas de flanko - profile.
а потым у аўтобусе бачыў прыгожых маладзенькіх дзяўчынак. стаяў глядзеў на іх. яны заўважылі, што я пялюся на іх, і пачалі "працаваць на публіку". сьмешныя такія пстрычкі.
на вячэру - бліны з кефірам і сочывам, дыня і марозіва. што яшчэ трэба для шчасьця?
zmila: (Default)
у пятніцу ну ня тое, штоб разрываўся, але сьпяшаўся.
oni diras: "С друзьями всё понятно: старый друг, как известно, лучше новых двух...
А вот с подругами - всё наоборот..."
sed en tiu ĉi vendredo mi havis elekton: malnova amikino (kiu eĉ jam diris, ke "ni restos geamikoj, kaj nenio estos") aŭ nova nekonatino. mi elektis la malnovan. tamen nokte ja telefonis kun la nova, ni interbabilis ĉirkaŭ horo. у яе часам даволі прыемны голас, а яна ацаніла мяне па майму голасу на 20-24 гады. хех. я кажу - неее, 31. яна: ня можа быць. так хорошо сохранился. я: у меня всё хорошо сохранилось. дзевачка выпадае ў сьмех. пасьля размовы яна ўжо дасылала смску з зваротам "милый". мда, скептычна я да такова адношуся.

суботу і нядзелю амаль ні з кім не размаўляў. трохі прыбраўся, пачаў мыць вокны. затым брат і маці прывезьлі новыя стол, стулы для кухні. я пачаў іх зьбіраць. у вечары паехалі на дачу. а там весь час жэр ягады, яблыкі, вішні. і ўсё моўчкі. толькі думкі. мроі, летуценьні. ree estis pensoj pri la Anĝelo, eĉ ne pensoj sed iuj sentoj. mi vere ion sentis, iun trankvilecon, agrablan malrapidan kontentecon. mi esperas ke ŝi en tiuj tagoj estis feliĉa aŭ tre-tre plezura (-ita, -anta). pli kompreneble estis pri la Bluokulino. mi vere sopiris pri ŝi, ja ni jam tre longe ne interparolis. estis duobla deziro - ke ŝi pli baldaŭ revenu kaj samtempe ke ŝi restu tie, kie al ŝi pli plaĉas, ĉar en tiu ĉi varmega sufoka kaj preskaŭ senhoma urbo por ŝi eble estas malmulte da plezuro.
ŝi jam revenis, publikigis novajn fotaĵojn. mi trarigardis, sed kopiis ne ĉiujn. ĉu vere mi ne plu povas plene raviĝi?

сёньня зраньня такі дожж. усё мокрае і было падобнае, што дожж надоўга - усё неба ў хмарах. і я зтармазіў, паехаў аўтобусам, а не роварам. а зараз ужо неба чыстае, асфальт амаль сухі. увечары буду кусаць локці.

сны

Jul. 26th, 2005 11:43 am
zmila: (eo-by)
kiam mi estis en la bicikla vojaĝo, mi sonĝis pri la Bluokulino. tre mallonge, kvazaŭ ni ie en iu urbeto haltis por trinki kaj rigardi mapon. kaj tiutempe apude preterpasis ŝi en kompanio de geamikoj. ŝi min rekonis kaj aliris. ni ĉirkaŭbrakumis kaj iom interparolis. ambaŭ estis tre ĝojaj pro la renkontiĝo.
tiu ĉi sonĝo verŝajne estas influita de jam longa ŝia foresto - ŝi forveturis en ekspedicion ien al Braslavaj lagoj. kaj interese, ke ĝuste en tiu ĉi semajnfino apud la lagoj kie ni traveturis kaj tranoktis - tie ripozis ankaŭ Branislavaŭna. :-)


hodiaŭ mi sonĝis mian Anĝelon. ŝi venis al mi, ni ie loĝis kune. ie - en mia loĝloko, tamen tio ne estis Mjensko. ni vizitis iujn interesajn aranĝojn. kaj en iu tago okazis ke mi ree mismemoris la daton, mi opiniis, ke ŝia naskiĝtago estos morgaŭ, sed ĝi ja estis hodiaŭ. kaj do mi malfruis ŝin gratuli. kaj ni duope ekpreparis la festan vespermanĝon. tamen kun ni estis ankoraŭ iu duonkonata junulo.
iom konfuziga kaj ne tre agrabla sonĝo.
zmila: (tvar)
пасьля маёй чарговай смскі пра роварную пакатуху Анёл адказвае: "яшчэ раз так напішаш, і я буду напрашывацца ў госьці, каб разам пакатацца". я вельмі абрадаваўся. потым пачаў прадумваць, дзе ёй пераначаваць (нармальна, я на падлозе перакантуюся, а яна ў маім пакоі). ровар напракат - знойдзем. галоўнае - выбраць маршрут, і каб недалёка, і прыгожа, і лёгка. пакуль намеціў Батанічны сад, парк, і далей туды на ўсход. трэба толькі праехацца, нагледзець дарожкі дзе б паменей машын і асфальта.

трошкі жахнуўся, як мала я размаўляю голасам. працоўныя дні - з калегамі прывіт-пака. на пакатушках з раварыстымі яшчэ не пасьпелі добра перазнаёміцца. сустрэнемся, сьцісла маршрут абмяркуем, а потым - жмі, каці. бывае рукой паварот паказваем, і вось усе размовы. ну на прывалах, падчас адпачынку, перакусону людзі размаўляюць. але я - звычайна маўчу. іншыя часы - або сплю, або чытаю. зноў такі ніякіх размоў. толькі думкі розныя. вось дзе-дзе, а ў галаве дык ідзе ўсякае рознае. і дыялёгі, і фантазіі, мары. часам усё так перамешваецца. і жж-ны стыль апісаньня, што бачу, што адчуваю, думаю. і размовы з маімі ўнутранымі экзэмплярамі, вобразамі дарагіх людзей. і прыдуманыя сцэны, падзеі з рэальнымі і неіснуючымі людзьмі. мне б пісацкі талент, ужо наструячыў бы некалькі кніг.

en la kapo la temoj, eventoj, homoj ofte intermiksiĝas. jen mi enmense konversacias kun unu homo, poste mi fantazias pri tio, kiel pri tio mi rakontus al alia. iam en tiaj deliraĵoj renkontiĝas homoj mem ne konataj inter si, nur trans mi. fantaziaj miaj bildoj de realaj homoj iam posedas kapablojn kiujn ili ne havas reale, ekzemple - komprenas kaj uzas Esperanton aŭ belarusan. ja mi iam pensas kaj enmense dialogas en la lingvoj.
tre amuze, la bluokulino iam "sentas" aŭ komprenas, kiam mi skribas en Esperanto pri ŝi. kelkfoje ŝi jam petis - traduku, kion vi skribis. tio estas eble interesa sperto - scii, ke jen homo revas, pensas, meditas pri ŝi. sed ŝi ne komprenas la skribitan, kaj ekscias la sencon de tiu homo. aldone tion mi povas uzi, por speciale ion diri persone al ŝi. ja tio garantias altiron de ŝia atento, kaj scivolemo faros la ceteron. :-)

antaŭ nelonge kelkaj junulinoj metis en siaj LJ-taglibroj statistikon - kiuj uzantoj plejofte, plejmulte komentas al ili. (ne)mirige, ke mi okazis ĉe la unua loko (aŭ inter unuaj tri).
dimanĉe ruliĝis en mia kapo jen kia okazaĵo. mi biciklis kaj renkontis ĉe Makdono la tri princesinojn. ili kalkulis monon kaj decidis, kion aĉeti. mi alveturis kaj petis je mia mono aĉeti al mi kafon kaj reston ili prenu. Janka komence grumblis, sed poste foriris. revenis kaj donis la kafon. mi miras: kial la kruĉo estas malfermita. Janka ŝercas: mi gustumis iom, ĝi malplaĉis kaj mi elkraĉis reen. mi trankvile trinkas kaj rimarkas: iomete da veneno estas utila por sano. poste ni aĉetis iom da manĝaĵoj kaj iris en trankvilan lokon sidi sur benkoj. unu junulino petis mian biciklon, mi malaltigis la selon, instruis kiel stiri kaj ŝi veturadis ĉirkaŭe. la alia sidis kun ni, poste kelkfoje nin fotis kaj foriris. la daŭrigon de la agrabla historio mi tamen ne skribu.

вось так і атрымліваецца. частка мяне жыве толькі ў інэце. частка мяне - закрытая ў собскім унутраным сусьвеце, ці сусьветах. а ў рэальным жыцьці мяне амаль няма. там засталіся толькі фізіялягічныя патрэбы: ежа, сон, праца, ...

Profile

zmila: (Default)
zmi la

December 2016

S M T W T F S
    123
45678910
11121314151617
181920212223 24
25262728293031

Syndicate

RSS Atom

Most Popular Tags

Style Credit

Expand Cut Tags

No cut tags
Page generated Jul. 21st, 2017 06:33 am
Powered by Dreamwidth Studios